Ogród Japoński we Wrocławiu powstał jako wielotworowa aranżacja — łączy elementy ogrodu publicznego, wodnego, ogrodu związanego z ceremonią picia herbaty oraz fragment kamienistej plaży. Kompozycja służy zarówno spacerom, jak i kontemplacji. W stawie pływają karpie Nishiki-goi, którym przypisuje się symbolikę długowieczności, szczęścia i odwagi.
Historia ogrodu
Inicjatorem utworzenia ogrodu był dyplomata i orientalista hrabia Fritz von Hochberg z Iłowej. Projekt wykonał japoński ogrodnik Mankichi Arai, a prace wykonawcze nadzorował Joseph Anlauf. Ogród powstał w latach 1909–1913 wokół dawnego stawu Ludwiga Theodora Moritza-Eichborna i został zaprezentowany na Wystawie Ogrodniczej w ramach Wystawy Stulecia z 1913 roku.
Po wystawie ogród pozostał w nowym kształcie, choć część wypożyczonych kamiennych elementów usunięto. W 1995 r. opracowano projekt renowacji autorstwa prof. Ikuyi Nishikawy. Prace przywracające japoński charakter prowadzone były w latach 1996–1997 przy współpracy Ambasady Japonii i ogrodników z Wrocławia oraz Nagoi, a kierował nimi Yoshiki Takamura.
Podczas uroczystego otwarcia w maju 1997 r. ogród otrzymał nazwę „biało-czerwony” (Haku Koen), nawiązującą do barw polskiej i japońskiej flagi. W lipcu 1997 r. obszar ogrodu przez trzy tygodnie znalazł się pod wodą z powodu powodzi stulecia; zniszczenia wymusiły kolejną rekonstrukcję i ponowne otwarcie w październiku 1999 r.
Jak przebiega spacer po ogrodzie?
Główny trzon kompozycji tworzy przejście od bramy głównej — Sukiya-mon — przez prosty most na stawie nazwany Yumedono Bashi. Dalej ścieżka rozwidla się na dwa ciągi spacerowe. Pierwszy ciąg prowadzi brzegiem stawu od łagodnej żeńskiej kaskady (Onna-daki) do gwałtownej kaskady męskiej (Otoko-daki) i dalej do pawilonu poczekalni (Machiai).
Drugi ciąg biegnie przez łukowy most Taiko Bashi w kierunku pawilonu herbacianego (Azumaya). Ostatnim elementem drogi spacerowej jest boczna brama Fuku-mon. Układ mostów, kaskad i pawilonów wyznacza sekwencję widoków i punktów zatrzymania.
Rośliny i układ zieleni
W ogrodzie rośnie około 200 gatunków i odmian drzew oraz krzewów, z czego niemal sto pochodzi z Dalekiego Wschodu, a 38 z samej Japonii. Najstarsze drzewa to 200-letnie dęby szypułkowe (Quercus robur), które razem z kasztanowcami i pojedynczymi okazami jesiona, platana, metasekwoi i sosny koreańskiej tworzą najwyższe piętro zieleni.
Niższe warstwy zajmują cisy, często ponadstuletnie, oraz liczne azalie i różaneczniki — około 40 gatunków i odmian, które dają najpełniejszy efekt barwny w maju i czerwcu podczas kwitnienia. Wśród orientalnych gatunków występują m.in. klon grabolistny, miłorząb dwuklapowy, modrzewnik chiński i perełkowiec japoński.
Rośliny poddaje się formowaniu; niektóre gatunki, jak bukszpan, berberys i tawuła, utrzymywane są w formie niskich, falujących żywopłotów (Karikomi). Na najniższym poziomie roślinności rośnie 46 gatunków bylin, a w stawie pojawiają się grążel żółty (Nuphar lutea) oraz grzybień biały (Nymphaea alba).
Czego symbolem są ryby w stawie?
W stawie utrzymywane są karpie Nishiki-goi. W tradycji japońskiej te ryby symbolizują długowieczność, szczęście i odwagę. Obecność Nishiki-goi wpisuje się w ideę ogrodu jako przestrzeni nie tylko roślinnej, ale też symbolicznej.
Informacje praktyczne
- Adres: Adama Mickiewicza 1, 51-618 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: pn–nd 9:00–19:00
- Telefon: +48713235000
- Strona internetowa: zzm.wroc.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,5 (24 564 opinie)
