| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 31 marca 1904, Wrocław |
| Zgon | 17 stycznia 1964, Belgrad |
| Zawód | malarz, grafik |
| Znany z | autor projektu godła Jugosławii |
| Edukacja i kariera | |
| Studia | Królewska Szkoła Sztuk Pięknych w Belgradzie (1921–1925); studia we Włoszech; pobyt w Paryżu |
| Pozycje | wykładowca i rektor Akademii Sztuk Pięknych w Belgradzie (rektor 1960–1963) |
| Działalność polityczna i członkostwa | |
| Partia | Komunistyczna Partia Jugosławii |
| Członkostwa | AVNOJ (członek od 1943), Serbska Akademia Nauk i Sztuk (od 1958), Związek Artystów Plastyków Jugosławii |
| Rodzina | |
| Małżeństwo | żona Nada Ratković (ślub 1931) |
| Dzieci | córka Mira |
Đorđe Andrejević Kun zasłynął jako twórca grafik i obrazów oraz jako działacz polityczny związany z ruchem komunistycznym. Jego prace pojawiały się regularnie na wystawach w Belgradzie, a tematem wielu z nich było życie robotników i dokumentacja wydarzeń wojennych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 31 marca 1904 roku we Wrocławiu jako syn artysty Veljko Andrejevicia i Gertrudy. W 1914 roku rodzina powróciła do Belgradu, gdzie ojciec otworzył drukarnię; Đorđe uczył się następnie sztuki drukarskiej.
W latach 1921–1925 studiował w Królewskiej Szkole Sztuk Pięknych w Belgradzie. Dzięki wsparciu kupca Iliji Rankicia kontynuował naukę we Włoszech, potem spędził rok w Paryżu, gdzie malował akty i sprzedawał pierwsze obrazy. Po powrocie do Belgradu w 1929 wystawiał prace m.in. w Pawilonie Sztuki Cvijety Zuzorić.
Działalność polityczna i udział w wojnie hiszpańskiej
Od wczesnych lat trzydziestych związany był z lewicowymi środowiskami artystycznymi, współpracując z grupą Oblik. W 1936 roku, po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii, wyjechał tam nielegalnie z żoną i przeszedł szkolenie wojskowe; walczył w rejonie Albacete i dokumentował konflikt rysunkami.
Po powrocie do Jugosławii został aresztowany i osadzony w więzieniu Glavnjača, gdzie skonfiskowano i zniszczono jego hiszpańskie rysunki. W 1939 trafił do obozu w Bileći, gdzie oficjalnie wstąpił do Komunistycznej Partii Jugosławii. Podczas okupacji ukrywał się pod nazwiskiem Petar Antonijević i zajmował się m.in. sporządzaniem fałszywych dokumentów; latem 1941 dostarczył takie dokumenty dla Josipa Broza Tity.
Kariera artystyczna i dorobek
W twórczości dominowały sceny rodzajowe, autoportrety oraz przedstawienia życia robotników. W 1931 wygrał konkurs na projekt godła Belgradu, a efektem podróży do regionów górniczych była seria grafik Krvavo zlato, ukazująca życie górników z Boru i robotników z Zaječara.
Po wojnie malował w nurcie socrealistycznym i prowadził wykłady na Akademii Sztuk Pięknych w Belgradzie, gdzie w latach 1960–1963 pełnił funkcję rektora. Był też członkiem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk oraz współtwórcą Związku Artystów Plastyków Jugosławii. Był autorem projektu godła państwowego — autor projektu godła Jugosławii.
Zmarł 17 stycznia 1964 roku na atak serca i został pochowany na Nowym Cmentarzu w Belgradzie.