Bastion Ceglarski to pozostałość zewnętrznego pasa murów nowego miasta we Wrocławiu. Powstał w 1585 roku jako bastion w północno‑wschodniej części fortyfikacji. Na miejscu wcześniejszej bastei znajdowała się Brama Ceglarska; nowy obiekt zaprojektowano w systemie nowowłoskim.
Jak powstał Bastion Ceglarski?
Budowlę zaprojektował Hans Schneider von Lindau, architekt i fortyfikator aktywny na Pomorzu i Śląsku. Projekt przewidywał nowowłoskie rozwiązania fortyfikacyjne. W początkowej fazie bastion wyposażono w kazamaty, co łączyło go z innymi obiektami Schneidera we Wrocławiu, na przykład z Bastionem Sakwowym.
Później do założenia dołączono rawelin i kawalierę, co zwiększyło obronność stanowiska przed ogniem bezpośrednim. Fortyfikacje miejskie zlikwidowano na początku XIX wieku, co zmieniło przeznaczenie bastionu.
Co pozostało z bastionu i jakie prace prowadzono?
Z dawnej budowli zachowały się fragmenty murów, portal oraz działobitnia, natomiast kazamaty zostały zasypane. Po rozbiórce fortyfikacji urządzenia wojskowe usunięto, a obiekt przekształcono w miejsce spacerowe.
Prace konserwatorskie na pozostałościach prowadzono w latach 70. i 80. XX wieku, lecz nie zostały zakończone. Na lata 2025 zaplanowano remont tarasu artyleryjskiego oraz rekonstrukcję trzech stanowisk artyleryjskich.
Gdzie mieści się Wzgórze Polskie?
Po demilitaryzacji wzgórze, utworzone z zasypanego bastionu, nazwano najpierw Holtei Höhe na cześć Karla von Holteia i ustawiono tam popiersie artysty. Po 1945 roku miejsce otrzymało nazwę Wzgórze Polskie.
Wzgórze znajduje się w czworoboku ulic Garncarska, Purkyniego, Promenada Staromiejska oraz Bulwar Xawerego Dunikowskiego biegnący wzdłuż Odry.
Czy Bastion Sakwowy też istniał we Wrocławiu?
Tak. Bastion Sakwowy to inny z wrocławskich bastionów zaprojektowanych przez Hansa Schneidera. Podobnie jak Bastion Ceglarski, wyposażony był w kazamaty.
Informacje praktyczne
- Adres: Jana Ewangelisty Purkyniego, 52-443 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (2 663 opinie)
